چهارمین قربانی غار پراو کرمانشاه

         خليل عبد نيكويي از كوهنوردان همدان كه همراه همنوردي از كرمانشاه قصد پيمايش غار پراو را داشت، دچار حادثه شده و جان خود را از دست داد. گويا وي پس از چاه 16، توان خود را به دلايل نامعلومي از دست داده است. غارنورد كرمانشاهي نكويي را تا چاه دهم بالا مي‌آورد؛ اما در اين مرحله، كوهنورد همداني جان خود را از دست مي‌دهد. اكنون تيمي از كوهنوردان و غارنوردان همدان و كرمانشاه در حال انجام عمليات خارج كردن وي هستند. خليل عبد نكويي در اورست 84 به عنوان فيلمبردار و عكاس تيم ملي بانوان را همراهي كرد كه تا ارتفاع 7 هزار متري موفق به صعود شد. غار پراو پيش از این با نام دو كوهنورد باشگاه كوهنوردي و اسكي دماوند تهران كه در اين غار جان خود را از دست دادند، خبر ساز شده بود. غار پراو بزرگترين غار آهكي ايران كه به طول اين غار 1454 متر و عمق آن 752 متر است . خبرگزاري فارس، 20/8/87

توقف جستجو برای پزشک تیم

          پس از گذشت 17 روز از سقوط پزشك تيم ملي اميد كوهنوردي ايران در هيماليا؛ رييس فدراسيون كوهنوردي و صعودهاي ورزشي از اتمام جستجوها براي يافتن دكتر سعيد بهاءلو خبر داد. محمود شعاعي در گفت‌وگو با خبرنگار ورزشي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، اظهار كرد: به محض رسيدن شرپاهاي (راهنماهاي محلي) شركت نپالي به كاتماندو جلسه‌اي با حضور اعضاي اين شركت، اعضاي فدراسيون كوهنوردي و خانواده و بستگان دكتر بهاءلو برگزار شد. در اين جلسه هر سوالي كه لازم بود از شرپاها درمورد يافتن دكتر بهاءلو پرسيده شد، در پايان تصميم گرفته شد جستجوها براي يافتن بهاءلو متوقف شود. وي افزود: هم اكنون هوا در هيماليا و منطقه‌اي كه بهاءلو سقوط كرده بسيار خراب است و چند بهمن هم ريزش كرده. با توجه به اين شرايط و اينكه اقدام خاصي نمي‌توان انجام داد كار جستجو براي يافتن وي به اتمام رسيد. رييس فدراسيون كوهنوردي و صعودهاي ورزشي با تاكيد بر اينكه اين فدراسيون تمام تلاش خود را براي يافتن پزشك تيم ملي اميد انجام داد، خاطرنشان كرد: فدراسيون با حضور بنده، دبير، زارعي خبره‌ترين هيماليانورد ايران و خانواده‌ي وي و پشتيباني بسيار خوب سازمان تربيت بدني و سازمان تنظيم مقررات ارتباطات راديويي تمام تلاش خود را انجام داد و از هيچ امكاني براي يافتن وي دريغ نكرد.

غار دانيال مورخ 2/8/87

ا

غار دانيال در فاصله دو كيلومتري از دهي به همين نام ( دانيال) از توابع شهرستان سلمان شهر (متل قو) استان مازندران است.

راه دسترسي به اين غار جاده اصلي ده دانيال است كه از مركز شهر متل قو به سمت جنگل پيش مي‌رود و بعد از گذشتن از ده خاكي مي‌شود.

در ادامه مسير به صورت راهپيمايي در كنار رودخانه اصلي است كه تقريبا تا دهانه غار 30 تا 45 دقيقه راهپيمايي دارد و در قسمتي كه يك شعبه كوچك به رودخانه مي‌ريزد ادامه مسير به سمت سرچشمه شعبه غار ادامه مي‌يابد.

دهانه اين غار بعد از پيمودن فاصله 150 متري شيبدار بعد از رودخانه اصلي، در زير يك نوار صخره‌اي بلند قرار دارد كه از فاصله دور و حتي ابتداي مسير راهپيمايي و از ميان درختان انبوه جنگلي، اين قسمت صخره‌اي سفيد رنگ كاملا مشخص است و مي‌توان آن‌ را نشانه دهانه غار دانست.

اين غار جزو غارهاي رودخانه‌اي ايران محسوب مي‌شود و يكي از جاذبه‌هاي ورزشي اين شهرستان است. اين غار فقط داراي يك شعبه يا دالان اصلي به طول تقريبي 1500 متر و عرض تقريبي يك‌و‌نيم متر است كه با پيچ و خمهاي فراوان و گذر دالانهاي تنگ و باريك پر از آب و حوضچه‌ها و آبشارهاي كوچك ادامه مي‌يابد و در انتها به چند شعبه كوچكتر تقسيم مي‌شود.

وجود دالانهاي كم‌عرض و ارتفاع كه عبور از آنها به صورت پا مرغي و حتي سينه‌خيز ممكن است از جاذبه‌هاي ديگر اين غار است. استلاگميت و استلاگتيتهاي اين غار به دليل جنس لايه‌هاي بالاي غار كم است و جز در مناطق معدودي در ديگر نقاط غار يافت نمي‌شود.

آب داخل غار از چند چشمه كوچك كه از شعب مختلف آن سرچشمه مي‌گيرد تامين مي‌شود و كاملا زلال و از نظر محلولات داراي درصد پاييني است و آن را قابل شرب مي‌كند. مقدار اندكي از آب داخل غار هم از آبراههاي خارجي كه به داخل راه پيدا كرده‌اند تامين مي‌شود.

دماي هواي داخل غار حدود 23 درجه سانتيگراد و دماي آب چيزي در حدود 17 درجه است كه اين دما در تمامي طول سال تقريبا ثابت است كه همين ثابت بودن اجازه مي‌دهد اين غار در تمامي فصول سال حتي فصل زمستان قابل ديدار باشد اما توصيه مي‌شود براي تماشاي اين غار از فصول گرم به دليل بالابودن دما در خارج از غار و خيس بودن كل لباسها استفاده شود.

زمان لازم براي ديدن كامل غار براي يك تيم كوچك و سريع سه‌و‌نيم ساعت و براي يك تيم متوسط بين پنج تا هفت ساعت است. لوازم مورد نياز براي ديدار از اين غار شامل چراغ‌قوه‌هاي ضدآب، كلاه كاسكت، لباس و كفش سبك است. عمق عميقترين حوضچه‌هاي اين غار از يك متر تجاوز نمي‌كند، پس براي عبور از حوضچه‌هاي آن احتياج به لوازم ايمني شنا نيست

صعود به قله 4180 متري خشچال مورخ 27/7/87

موقعیت جغرافیایی: قله خشچال در سلسله جبال البرز غربی در شمال دره الموت و آبادی‌های زواردشت و اوان قرار گرفته است.
بررسی توپوگرافی قله: خشچال دارای برج‌های بلند صخره‌ای با دیواره‌های بزرگ شمالی برفچال‌ها و ارتفاع قابل ملاحظه اش بر فراز دره الموت بر روی خط الراس اصلی البرز غربی قرار گرفته است. قله از سمت شرق توسط کوه گی جکین به قله 4250 متری سیالان و از سمت غرب توسط گردنه‌های متعددی به سرخه کوه هیر و نهایتاً به کوه درفک متصل می‌گردد یال شمالی خشچال که به طور قابل ملاحظه‌ای از شمال قله افت می‌کند پس از پلهم دشت به قله بزابن و در انتها به قله 3620 متری سماموس و دره اشکورات می‌رسد.
ویژگی مهم: از جمله مهمترین ویژگی خشچال باید از دریچاه زیبا و بزرگ اوان در کوهپایه نام برد.
مسیر صعود به قله: تصمیم به صعود خشچال را زمانی تحقق می‌بخشیم که هنوز برف‌های بهاره در نقاط مختلف خط الراس طولانی الموت وجود دارند. موقعی که گردنه قسطین لار به سوی دره الموت پایین می‌رویم با دیدار کوه‌های سیالان و خشچال شوه و شادی در دلهایمان موج می‌زند. دریاچه اون، قله صخره‌ای خشچال و آبادی‌های الموت اسرار آمیز و بی نهایت زیبا و بکر هستند. آبادی‌ها هر یک در ابتدای دره‌های شمالی، جنوبی قرار دارند که نهایتاً به خط الراس اصلی منتهی می‌گردد. زمانی که در حال عبور از یک گردنه هستیم زیر پایمان دریاچه مواج اوان را مشاهده می‌کنیم.
مدت زمان زیادی از روز باقی نمانده است در آبادی زواردشت شبی را به سر برده و فردای آن روز از مسیری در میان بوته‌های بزرگ گلپر به سوی یال بلند جنوبی خشچال با پشت سر گذاشتن تپه‌های شمالی ده به راه می‌افتیم.
مسیر کم کم ارتفاع می‌گیرد، تا بر روی ابتدای یال قرار گیریم. از این نقطه بر فراز یال جنوبی قله با عظمت بیشتری جلوه گر می‌شود، با نگاهی به سمت شرق قلل سیالان و در افق جنوبی، شاه البرز، عروس کوه‌های طالقان با تمام شکوه و عظمتش پیداست.نسیم صبحگاهی خنکی می‌وزد و ما حالا به تدریج در مسیری بسیار مسطح بر روی یال ارتفاع می‌گیریم. گام به گام به قله نزدیک تر شده تپه ماهورها را پشت سر می‌گذاریم و در فاصله نزدیک به آن از لابه لای صخره‌های بزرگی با عبور از چند تکه برف بزرگ مسیر را به سمت راست تغییر داده بر قله 4180 متری خشچال قرار می‌گیریم.
جنگل‌ها و کرانه‌های دریای خزر و کوه بزرگ سماموس که در میان مه و ابر منطقه قرار گرفته است از دوردست‌های شمالی دیده می‌شود. منظره فوق العاده باشکوهی را نظاره گر هستیم. دریای مه به تدریج جنگل را فرا می‌گیرد و به سمت ما می‌آید. قلل علم کوه مثل جزیره‌هایی سر از درون ابرها بیرون آورده‌اند و در آن میان به راحتی می‌توان شاخک نوک تیز علم کوه، تخت سلیمان، کلجاران و سیالان را تشخیص داد. بر عکس هوای مه گرفته شمالی در جنوب آسمان آبی است و خط الراس‌های کوه‌های شمالی قزوین از اینجا به خوبی قابل تشخیص هستند.
مدتی نظاره گر دره اشکور می‌شویم که از پای قله تا درون مه به پیش رفته است. انسان‌هایی که در زیر دریای مه هم اکنون به کار و تلاش مشغول هستند و ما یکه و تنها بر بلندای خشچال به تماشای این همه زیبایی نشسته‌ایم. بهترین زمان برای صعود به خشچال اوایل تیر ماه است.

برگرفته از کتاب کوهنوردی در ایران (علی مقیم)